Բարեկենդանի դիմակահանդեսը «Արեգնազան»-ի տարվա ռիթմերի մեջ իր առանձնահատուկ տեղն ունի։
Դիմակահանդեսը խորհրդանիշ է։ Այն միայն գունագեղ և ուրախ միջոցառում չէ, այլ մանկավարժական անհրաժեշտ օղակ՝ երեխայի զարգացման ու դրսևորումների հետ սերտորեն և խորքային կերպով կապված։
Ձմռան խորքային ապրումները կամաց-կամաց իրենց տեղը զիջում են «բարի կենդանությանը»՝ բնության մեջ արթնացող ուժերին, լույսին, ջերմությանը, շարժմանը։ Դիմակահանդեսի կերպարանափոխություններն այս անցումն են խորհրդանշում։
Այստեղ դիմակներ կան, անճանաչելիություն, կերպարներ, դրանց փոփոխություն, ինքնադրսևորում, խաղեր, հաղթահարումներ, մրցույթներ, կատակներ ու զվարճանք, ծիծաղ։ Աճող մարդու համար էական բաներ են սրանք։ Եվ ապրվածը տևական հետք է թողնում մարդու կյանքում, որը, սակայն, կարծրացած դրոշմ չէ, այլ՝ տոնի խորհուրդը մարդուն իր կյանքի ընթացքում պարբերաբար հիշեցնող ու թարմացնող փոքրիկ խթան։
Բարեկենդանի դիմակահանդեսը նաև համատեղ ժամանց է ջերմ և ուրախ մթնոլորտում։
Օրվա վերջում ամեն աշխուժություն հանդարտվում է, գալիս դադարի վիճակի, որը մեկ այլ փուլի մեկնարկ է խորհրդանշում։
Լուսանկարը՝ Սուրեն Ուլիխանյանի
